Een energiebedrijf had een vergunning van de provincie voor de levering van gas en elektriciteit in een aantal gemeenten. Door een herindeling kwam een deel van het verzorgingsgebied van het energiebedrijf in een andere gemeente te liggen. Daarmee kwamen ook de leidingen van het bedrijf gedeeltelijk in de grond van die gemeente te liggen. De levering van energie werd op verzoek van het in die gemeente werkzame energiebedrijf voortgezet. De gemeente legde aanslagen precariorecht respectievelijk precariobelasting op aan het energiebedrijf voor het hebben van leidingen en kabels in voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond. Hof Den Haag vernietigde de aanslagen. Volgens het Hof volgde uit de leveringsverplichting van het energiebedrijf een gedoogplicht voor de gemeente voor de leidingen in de grond van de gemeente. Naar het oordeel van de Hoge Raad is die gevolgtrekking niet juist. Die gedoogplicht volgt niet uit de wet. Evenmin is het verboden om precariorecht te heffen zonder uitdrukkelijke toestemming van de gemeente om gebruik te maken van haar grond. De Hoge Raad heeft de uitspraak van het Hof vernietigd wegens onvoldoende motivering en de zaak verwezen naar Hof Amsterdam.