Een programmeur had een samenwerkingsovereenkomst met een leverancier van software. Hij paste de bestaande software aan de specifieke wensen van klanten aan. Anders dan de rechtbank was de Centrale Raad van Beroep van oordeel dat er een gezagsverhouding bestond tussen de leverancier en de programmeur. De programmeur moest zijn werkzaamheden persoonlijk verrichten, waartegenover de leverancier hem loon betaalde. Er was dus een privaatrechtelijke dienstbetrekking. Dat betekende verzekeringsplicht voor de werknemersverzekeringen. Doorslaggevend vond de Centrale Raad van Beroep dat de programmeur één ochtend per week bij de leverancier op het bedrijf aanwezig was om de supportafdeling te instrueren over door hem aangebrachte wijzigingen in de software. De leverancier stelde de programmeur een auto ter beschikking om in geval van calamiteiten direct naar de klanten toe te kunnen gaan.