<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Gemeentelijke belastingen kennen een zogenaamde opbrengstlimiet. Deze limiet houdt in dat de geraamde opbrengsten niet hoger mogen zijn dan de geraamde lasten die uit de belasting worden voldaan. Bij de beoordeling van deze opbrengstlimiet mag niet van een gemeente worden verlangd dat zij van alle in een belastingverordening en de bijbehorende tarieventabel opgenomen diensten afzonderlijk op controleerbare wijze vastlegt hoe zij de kosten ter zake daarvan heeft geraamd. De wijze en het tijdstip waarop inzicht wordt geboden in de geraamde baten en lasten van door de gemeente verleende diensten is niet bepalend voor het antwoord op de vraag of de geraamde opbrengsten de geraamde lasten overtreffen. De gemeentelijke heffingsambtenaar moet in een procedure waarin overschrijding van de limiet in geschil is, inzicht verschaffen in de desbetreffende ramingen. Dat kan aan de hand van de gemeentelijke begroting, maar ook op basis van andere gegevens, zelfs als het gaat om gegevens die niet bekendgemaakt zijn ten tijde van de vaststelling van de verordening.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Hof Arnhem was van oordeel dat de gemeentelijke heffingsambtenaar voldoende inzicht had verschaft in de opbrengst- en lastenramingen. De gemeentelijke legesverordening bleef daarom in stand, evenals de opgelegde aanslag.</P>