Een firmante in een VOF had in 2002 geen recht op zelfstandigenaftrek, ondanks dat zij voldoende uren aan de onderneming besteedde. Voor de toepassing van het urencriterium tellen namelijk de werkzaamheden voor een onderneming van een samenwerkingsverband met verbonden personen niet mee wanneer deze hoofdzakelijk ondersteunend zijn en het ongebruikelijk is dat om een dergelijk samenwerkingsverband met niet-verbonden personen aan te gaan. In dit geval ging het om een VOF tussen familieleden. Eén van hen verrichtte voornamelijk ondersteunende werkzaamheden door assistentie bij een groot gedeelte van de zaken te verlenen aan een andere firmant. Zij was in staat om deze firmant bij afwezigheid te vervangen, maar de afwezige firmant behield steeds de verantwoordelijkheid voor de overgedragen taken. Naar het oordeel van de rechtbank had deze firmant een leidende rol en de firmant in kwestie slechts een ondersteunende. De gewerkte uren telden niet mee voor het urencriterium.