Een wijkpredikant van de gereformeerde kerk nam in zijn aangifte inkomstenbelasting voor het jaar 2002 het standpunt in dat hij een zelfstandige beroepsbeoefenaar was wiens inkomen als winst uit onderneming moest worden aangemerkt. De belastingdienst merkte de predikant aan als een genieter van resultaat uit overige werkzaamheden. Het belang van dit onderscheid ligt vooral in het recht op zelfstandigenaftrek. Volgens de Wet IB 2001 is ondernemer de persoon voor wiens rekening onderneming wordt gedreven en die rechtstreeks wordt verbonden voor verbintenissen betreffende die onderneming. Deze omschrijving houdt volgens de rechtbank in dat de ondernemer het volledige risico voor de hoogte van de inkomsten loopt en het risico loopt om door derden aansprakelijk te worden gesteld voor de wijze van uitoefenen van het beroep. Niet gebleken is dat de predikant door derden aansprakelijk kan worden gesteld voor de wijze van uitoefenen van zijn beroep. Het risico van het afnemende aantal betalende gelovigen is niet voor zijn rekening maar voor rekening van de kerk. De predikant loopt een afgeleid risico. Het werkloosheidsrisico is gedeeltelijk afgedekt door een collectief fonds. De rechtbank vond de risico’s groter dan bij iemand die in loondienst is, maar onvoldoende voor ondernemerschap.