Na een boekenonderzoek bij een horecaondernemer corrigeerde de inspecteur de winst omdat de gerealiseerde brutowinstpercentages in de onderneming zowel absoluut als relatief te laag waren. De inspecteur wist deze stelling echter niet met concrete en verifieerbare gegevens te onderbouwen. De rechtbank vond dat de overige geconstateerde tekortkomingen van de administratie onvoldoende waren voor omkering van de bewijslast. Omdat de inspecteur in hoger beroep dit oordeel van de rechtbank niet bestreed en het tegendeel uit de gestelde feiten en omstandigheden niet bleek ging het Hof ervan uit dat de administratie voldeed aan de eisen. Bij een reconstructie van het kasboek tijdens het boekenonderzoek bleek dat er negatieve kassaldi voorkwamen. De inspecteur stelde dat de omzet en de winst van de onderneming daarom hoger waren geweest. Volgens de ondernemer waren de opbrengsten van de speelautomaten van twee maanden per abuis niet in de kasadministratie verantwoord maar pas achteraf bij het opmaken van de jaarrekening aan de winst toegevoegd. Daarbij werd aangenomen dat het gehele bedrag voor privéuitgaven was gebruikt. Bij de reconstructie van het kasboek had de inspecteur aangenomen dat tegelijk met de boeking van de opbrengsten van de speelautomaten op dezelfde data contante opnamen voor privéuitgaven hadden plaatsgevonden. Daardoor waren de negatieve kassaldi ontstaan, die voor de inspecteur aanleiding voor een winstcorrectie waren. De ondernemer stelde echter dat de opbrengsten van de speelautomaten regelmatig in de loop van het jaar waren benut voor privébestedingen. Bij een regelmatig verloop van privéopnamen zouden er geen negatieve kassen zijn geweest en was er dus geen aanleiding voor een winstcorrectie. De inspecteur had geen vermogensvergelijkingen gemaakt en had ten aanzien van de besteding van de opbrengsten van de speelautomaten geen enkele onderbouwing aangevoerd. Naar het oordeel van het Hof maakte de inspecteur de aangebrachte winstcorrectie niet aannemelijk.