Volgens Hof Leeuwarden mocht een ondernemer, die de vordering erfde die een schuldeiser op hem had, de rente over die schuld niet ten laste van zijn winst brengen omdat de schuld door vermenging teniet was gegaan. De ondernemer had over de schuld rente moeten betalen, maar dat was niet gebeurd. In het jaar 1999 verwerkte de ondernemer de niet betaalde rente als last in zijn resultatenrekening. Omdat de schuld tot het ondernemingsvermogen behoorde was dat terecht. Volgens het Hof stond hier tegenover de winst van het door het legaat tenietgaan van de renteschuld, waardoor per saldo niets ten laste van de winst kon worden gebracht. De Hoge Raad was het met het oordeel van het Hof niet eens. Tussen partijen was niet in geschil dat de ondernemer het legaat waarbij de vordering aan hem werd nagelaten in de privésfeer had verkregen. De rentevordering die de ondernemer met het legaat had verkregen was geen onderdeel van zijn ondernemingsvermogen. Het tenietgaan van de renteschuld door vermenging met de verkregen rentevordering was geen voordeel uit de onderneming.