De overdrachtsbelasting kent een vrijstelling voor verkrijgingen van landerijen in het belang van verbetering van de landbouwstructuur. De vrijstelling geldt tot maximaal de oppervlakte van de landerijen die de verkrijger al meer dan vijf jaren in eigendom heeft. Verkrijgingen binnen een tijdsverloop van vijf jaren worden samengeteld voor de toepassing van de vrijstelling. De vrijstelling geldt niet alleen voor eigendomsverkrijging maar ook voor een erfpachtsrecht of een recht van beklemming. In de praktijk komt het voor dat erfpachters bij de overdracht van de blote eigendom aan de grondeigenaar vragen om deze niet ineens maar in twee gelijke delen te leveren, in de veronderstelling dat dan de vrijstelling volledig van toepassing is. De verkrijgende erfpachter hoeft dan geen overdrachtsbelasting te betalen. De staatssecretaris heeft in een besluit uiteengezet dat deze veronderstelling onjuist is. Onder verwijzing naar jurisprudentie geeft hij aan dat er volgens hem sprake is van een samenstel van rechtshandelingen dat niet strookt met het doel en de strekking van de vrijstelling en is ingegeven door de wens de heffing van overdrachtsbelasting te ontgaan.