Een tandarts die zijn praktijk beëindigde wilde een voorziening vormen voor de kosten van het bewaren van patiëntendossiers. De tandarts was wettelijk verplicht om de medische dossiers nog 15 jaar te bewaren. Uit het zogenaamde baksteenarrest van de Hoge Raad uit 1998 volgt wanneer ten laste van de winst een voorziening voor toekomstige uitgaven mag worden gevormd. Deze uitgaven moeten hun oorsprong vinden voor de balansdatum en betrekking hebben op de periode voor de balansdatum, terwijl er een redelijke mate van zekerheid bestaat dat de uitgaven zich zullen voordoen. De tandarts wilde een voorziening vormen voor kosten van energie, verzekering en dergelijke. Dat zijn kosten die opkomen op het moment van uitgave of op het moment van verbruik. In alle gevallen ging het om kosten die na de balansdatum opkwamen, waardoor de vorming van een voorziening niet mogelijk was.