Wanneer het aan opzet van een adviseur is te wijten dat van een van zijn cliënten aanvankelijk te weinig belasting is geheven, wordt de opzet van de adviseur toegerekend aan zijn cliënt, tenzij deze aantoont dat hij in redelijkheid niet behoefde te twijfelen aan de fiscale aanvaardbaarheid van de mededelingen van zijn adviseur. De belastingdienst legde aan iemand een boete op omdat zijn adviseur opzettelijk een onjuiste aangifte had gedaan. De adviseur had, in afwijking van door hem met de belastingdienst gemaakte afspraken, een bepaald bedrag ten laste van de winst gebracht. De rechtbank was van oordeel dat in dit geval aannemelijk was dat de cliënt vertrouwde op de juistheid van de door de accountant opgestelde aangifte en dat hij in redelijkheid daar niet aan hoefde te twijfelen. Daarom was er geen grond om de gedragingen van de accountant aan zijn cliënt toe te rekenen voor de bepaling van de boete.