In verband met zijn verhuizing vanuit de Verenigde Staten van Amerika naar Nederland diende iemand een verzoek in om toepassing van de verhuisboedelvrijstelling voor twee personenauto’s. De inspecteur willigde dat verzoek in, zodat de auto’s zonder heffing van douanerechten of omzetbelasting naar Nederland konden worden overgebracht. De eigenaar hield zich echter niet aan de voorwaarden voor toepassing van de verhuisboedelvrijstelling, omdat hij beide auto’s binnen 1 jaar verkocht. Hij probeerde dat te verhullen door de tenaamstelling van de kentekens pas na het verstrijken van deze termijn te wijzigen. Uit door de FIOD vastgestelde feiten bleek echter dat verkoop, levering en betaling binnen de termijn van één jaar hadden plaatsgevonden. Hof Amsterdam was van oordeel dat de verhuisboedelvrijstelling niet van toepassing was. De naheffingsaanslagen waren echter niet binnen de normale termijn van drie jaar opgelegd. Toch bleven ze in stand omdat er een verlengde naheffingstermijn van vijf jaar geldt indien sprake is van strafrechtelijk vervolgbare feiten. Volgens het Hof was het de bedoeling van de belanghebbende om de heffing van douanerechten en omzetbelasting bij invoer te ontduiken. Dat had tot gevolg dat de verlengde naheffingstermijn van toepassing was.