Een ondernemer die wegens arbeidsongeschiktheid zijn bedrijf niet kon voortzetten verkocht de onderneming per 1 januari 2003 aan een van zijn werknemers. De werknemer leende de koopsom voor de onderneming van de verkoper. De verkoper behield het bedrijfspand en verhuurde dit vervolgens aan de overnemende partij, omdat deze niet in staat was om het pand te kopen. Ter vermindering van de belastingheffing bij de overdracht van de onderneming wilden de verkoper en de koper de zogenaamde doorschuiffaciliteit toepassen. Die faciliteit houdt in dat de verkoper geen belasting hoeft te betalen over de meerwaarde van de onderneming. De koper neemt de belastingclaim op zich. Deze faciliteit is niet alleen van toepassing bij overdracht van een gehele onderneming, maar ook bij overdracht van een gedeelte van de onderneming. Tot 1 januari 2005 gold als voorwaarde voor toepassing van de faciliteit bij overdracht van een gedeelte van een onderneming dat de niet-overgedragen bestanddelen van het ondernemingsvermogen zelf nog een onderneming konden vormen. Een verhuurd bedrijfspand kan niet worden aangemerkt als een onderneming. De rechtbank was van oordeel dat de belastingdienst terecht de doorschuiffaciliteit had geweigerd.