Ziektekosten zijn aftrekbaar wanneer ze een inkomensafhankelijke drempel overschrijden. Aftrekposten moeten onderbouwd worden met betalingsbewijzen en dergelijke. Hoewel een chronisch zieke elk jaar terugkerende uitgaven wegens ziekte kan hebben, kan er toch jaarlijks verschil bestaan in de soort en de hoogte van de uitgaven. Daarom mag de Belastingdienst elk jaar opnieuw toetsen of de in de aangifte inkomstenbelasting opgevoerde aftrekbare uitgaven zijn gedaan, of zij op de belastingplichtige drukken en tot welk bedrag zij voor aftrek in aanmerking komen. Wel moet de Belastingdienst daarbij de redelijkheid niet uit het oog verliezen door eerder overgelegde bewijsstukken die nog gelding hebben (zoals een dieetverklaring) nogmaals op te vragen. De enkele omstandigheid dat de Belastingdienst over een eerder jaar na een vragenbrief en telefoongesprekken met de belastingplichtige of zijn adviseur genoegen heeft genomen met een kostenspecificatie zonder bewijsstukken kan niet het vertrouwen opwekken dat ook in latere jaren met een kostenspecificatie kan worden volstaan.