Iemand woonde en werkte tot 1 december 1994 in Duitsland. Om die reden was de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving niet op hem van toepassing. In verband met zijn verhuizing naar Nederland vroeg hij de Sociale Verzekeringsbank om hem na terugkeer als niet verzekerd aan te merken. Dat verzoek werd, naar het oordeel van de Centrale Raad terecht, afgewezen, omdat hij toen het verzoek werd ingediend en de beslissing werd genomen, niet onder de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving viel. In cassatie is de Hoge Raad van oordeel, dat de uitspraak van de Centrale Raad juist is. De bepaling uit het Besluit Uitbreiding en Beperking kring van verzekerden, waarop het verzoek was gebaseerd, maakt deel uit van de op de verzoeker destijds niet van toepassing zijnde Nederlandse sociale zekerheidswetgeving.