Een verpleegkundige verleende zorg aan particulieren op basis van een uurtarief. In het jaar 2002 declareerde zij in totaal € 17.000 inclusief een bedrag aan reiskosten. Alle declaraties betroffen de verzorging van één echtpaar. Aan dit echtpaar verleende zij ook zorg in 2000 en 2001. In 2000 had de verpleegkundige nog twee andere, kleine, opdrachtgevers; in 2001 slechts één. Daarop baseerde Hof Arnhem zijn oordeel dat er geen sprake was van een onderneming, omdat de verpleegkundige niet met de vereiste mate van zelfstandigheid deelnam aan het economische verkeer.