De ontvanger van de belastingdienst kan de bestuurder van een vennootschap op grond van de Invorderingswet 1990 aansprakelijk stellen voor door de vennootschap verschuldigde maar niet betaalde belasting. De aansprakelijkstelling gebeurt bij beschikking, waartegen bezwaar kan worden gemaakt. De Invorderingswet 1990 biedt de rechter niet de mogelijkheid om de aansprakelijkheid op grond van omstandigheden te matigen. Als een vennootschap de betalingsonmacht niet of niet juist heeft gemeld, bestaat het wettelijke vermoeden dat de niet-betaling van de belastingschuld aan de bestuurder is te wijten. Alleen de bestuurder die aannemelijk maakt dat het niet aan hem is te wijten dat de vennootschap niet aan haar meldingsplicht heeft voldaan heeft de mogelijkheid om het wettelijk vermoeden te weerleggen. Slaagt de bestuurder er niet in om aannemelijk te maken dat het niet aan hem is te wijten dat de vennootschap niet aan de meldingsplicht heeft voldaan, dan is er geen enkele aanleiding tot matiging van de aansprakelijkheid.