Een musicus deed achteraf een verzoek om de inkomsten die hij ontving van een orkest in de jaren 1995 tot en met 1998 aan te merken als winst uit onderneming. De belastingdienst wees dat verzoek af. In zijn aangiften voor de jaren 1999, 2000 en 2001 verwerkte de musicus zowel de inkomsten uit het orkest als zijn overige inkomsten als winst uit onderneming en claimde hij ondernemersfaciliteiten. De aanslagen werden steeds conform de ingediende aangiften vastgesteld. Na een boekenonderzoek legde de belastingdienst navorderingsaanslagen op, hoewel het daarvoor in de regel vereiste nieuwe feit ontbrak. De belastingdienst beriep zich op kwade trouw van de musicus omdat hij opzettelijk onjuiste aangiften zou hebben gedaan. De rechtbank deelde deze opvatting niet. Alle gegevens met betrekking tot de genoten inkomsten waren juist en volledig in de aangiften vermeld. Weliswaar was de musicus op de hoogte van het standpunt van de belastingdienst dat hij geen ondernemer was, maar dat standpunt was ingenomen in een reactie op een verzoek om ambtshalve vermindering. Omdat daartegen geen bezwaar of beroep openstaat, was het standpunt van de belastingdienst niet door de rechter te toetsen. Daarom stond het de musicus vrij om in zijn aangiften een afwijkend standpunt in te nemen. De rechtbank vernietigde de opgelegde navorderingsaanslagen.