
Buitenlands belastingplichtigen hebben de keuze om in Nederland behandeld te worden als binnenlands belastingplichtigen. Voorwaarde om te kunnen kiezen voor behandeling als binnenlands belastingplichtige is dat Nederland een verdrag ter voorkoming van dubbele belastingheffing heeft met het land waar de belanghebbende woont. Dat is niet het geval tussen Nederland en Costa Rica. Een inwoner van Costa Rica kan dus niet opteren voor behandeling als binnenlands belastingplichtige.
Volgens de Hoge Raad houdt dat geen verboden ongelijke behandeling van gelijke gevallen. De eis van het bestaan van een belastingverdrag geeft de Nederlandse autoriteiten de mogelijkheid om door een buitenlands belastingplichtige verstrekte gegevens bij de autoriteiten van zijn woonstaat te verifiëren. Hierdoor zijn de Nederlandse autoriteiten voor een juiste belastingheffing niet afhankelijk van informatie van de belastingplichtige. Er bestaat een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor het stellen van die eis.