Een belastingadviseur sloot in het verleden een tweetal kapitaalverzekeringspolissen met lijfrenteclausule. Deze verzekeringen voldeden niet aan de voorwaarden voor aftrek van de betaalde premies volgens de Wet IB 2001. De belastingadviseur bracht de premies toch in aftrek in zijn aangiften. De inspecteur legde navorderingsaanslagen met vergrijpboetes op. De rechtbank was van oordeel dat de belastingadviseur grove schuld kon worden verweten. In hoger beroep oordeelde het Hof anders. Volgens het Hof had de belastingadviseur wel moeten begrijpen dat het hem door een deskundige gegeven advies onjuist was. Daarmee had de belastingadviseur niet zo lichtvaardig gehandeld, dat sprake was van grove schuld of verregaande onachtzaamheid. Door het raadplegen van een deskundige kon grove schuld niet worden verweten. Het Hof was het niet eens met de opvatting van de inspecteur dat van een fiscalist (Federatiebelastingadviseur) verwacht mag worden dat hij kennis neemt van wetswijzigingen die van invloed op zijn fiscale positie zijn en dat het grove schuld oplevert als hij dat nalaat. De staatssecretaris van Financiën heeft meegedeeld dat hij niet in cassatie gaat tegen de uitspraak van het Hof.