Een werknemer had een auto van de zaak. Die mocht hij van zijn werkgever niet privé gebruiken. Hij had geen sluitende kilometeradministratie om aan te tonen, dat het privé-gebruik onder de drempel voor de forfaitaire bijtelling bleef. Dat had tot gevolg, dat hij 20 % van de cataloguswaarde bij zijn inkomen over het jaar 2000 moest tellen. Hij beriep zich op door de inspecteur opgewekt vertrouwen, dat voor hem de forfaitaire bijtelling niet van toepassing was. In 1999 had zijn werkgever namelijk op de jaaropgave voor de loonbelasting van de werknemer vermeld, dat hem geen auto ter beschikking was gesteld, maar dat er vervoer door de werkgever had plaatsgevonden. De belastingdienst liet daarom de aanvankelijke bijtelling vervallen. De inspecteur vond dat de werknemer zich niet kon beroepen op zijn uiteindelijke standpunt over 1999, omdat de situatie in 2000 anders was. De werknemer was van mening, dat de situatie in 2000 niet afweek van die in 1999. Omdat de inspecteur niet kon bewijzen dat de situatie wel was veranderd, mocht de werknemer er volgens Hof Arnhem op vertrouwen, dat in 2000 de bijtelling niet hoefde plaats te vinden.