Ter besparing van BTW, die voor vrijgestelde ondernemers als ziekenhuizen een kostenpost vormt, maakten enkele ziekenhuizen voor de investering in apparatuur gebruik van speciaal daartoe opgerichte vennootschappen. De ziekenhuizen verstrekten leningen aan de vennootschappen die de gewenste apparatuur aanschaften en verhuurden aan de ziekenhuizen. Verhuur is een belaste prestatie, maar de opzet was om na het verstrijken van de herzieningsperiode de aandelen in de verhuurovereenkomst over te dragen aan het ziekenhuis, waarna de verhuur een interne prestatie zou worden. De vennootschappen dienden na de aanschaf van de apparatuur verzoeken om teruggaaf van omzetbelasting in die door de belastingdienst werden afgewezen. Hof Amsterdam verklaarde de ingestelde beroepen ongegrond. Volgens het Hof hadden de speciale vennootschappen geen recht op teruggaaf, omdat de apparatuur niet aan hen maar direct aan de ziekenhuizen was geleverd. De beschikkingsmacht had daarom nooit bij de vennootschappen gelegen. De Hoge Raad heeft de uitspraken van het Hof bevestigd.