Een zelfstandige ondernemer werkte als belastingadviseur. Hij had een opleiding op hbo-niveau genoten. Daarna volgde hij een kopstudie fiscaal recht aan een universiteit. De kosten daarvan wilde hij als ondernemingskosten in aftrek brengen. Daarnaast maakte hij aanspraak op scholingsaftrek voor deze kosten. De inspecteur weigerde de aftrek als ondernemingskosten maar stond wel persoonsgebonden aftrek van scholingsuitgaven toe. Volgens vaste jurisprudentie gelden studiekosten als ondernemingskosten als de ondernemer, die al over de nodige vakkennis beschikt, kosten maakt om zijn kennis op peil te houden. Daaronder valt ook de aanvulling van vakkennis om de vakbekwaamheid niet te doen verminderen. Als de studie er toe leidt dat de ondernemer zijn vakbekwaamheid uitbreidt vormen de studiekosten geen ondernemingskosten. Naar het oordeel van Hof Leeuwarden was hier sprake van de uitbreiding van de vakbekwaamheid. Het volgen van een universitaire studie na een hbo-opleiding vormt niet alleen een verbreding maar ook een verdieping van kennis. De ondernemer wilde de uren die hij aan de studie had besteed meetellen voor de toepassing van de zelfstandigenaftrek. Het Hof stond dat niet toe, omdat de opleiding geen ondernemingsactiviteit was. Door het buiten beschouwing laten van de opleidingsuren voldeed de ondernemer niet aan het urencriterium en had hij geen recht op zelfstandigenaftrek.