Een werkgever diende in 2002 bij de kantonrechter een verzoek om ontbinding van de arbeidsovereenkomst met een van zijn werknemers in. De betreffende werknemer voerde verweer en liet zich in de procedure door een advocaat bijstaan. De kantonrechter ontbond vervolgens de arbeidsovereenkomst. Volgens de uitspraak moest iedere partij de eigen kosten van het geding dragen. De ontslagen werknemer wilde de kosten van het verweer in aftrek brengen op zijn inkomen, hetzij als negatief loon, hetzij als verwervingskosten. De aftrek van verwervingskosten is echter met ingang van 1 januari 2001 afgeschaft bij de invoering van de Wet IB 2001. De werknemer was van mening dat daardoor een ongelijke behandeling van gelijke gevallen was ontstaan omdat de mogelijkheid van onbelaste vergoeding van kosten bleef bestaan. Hof Leeuwarden deelde die opvatting, maar was van oordeel dat voor deze ongelijke behandeling een objectieve en redelijke rechtvaardiging bestond. De betaling van advocaatkosten viel niet onder het begrip negatief loon. Daarvan is slechts sprake bij een verplichte terugbetaling die met een genoten voordeel verband houdt. De voormalige werknemer was niet verplicht om kosten van rechtsbijstand te maken. Het Hof wees het beroep van de voormalige werknemer af.