Gemeenten kunnen door het instellen van een zogenaamde baatbelasting de kosten van bijvoorbeeld een herinrichting van een straat of gebied gedeeltelijk verhalen op de eigenaren van de omliggende gebouwen. In het bij de belastingverordening behorende bekostigingsbesluit moet de gemeente aangeven wat de geraamde kosten zijn van de werkzaamheden en welk gedeelte verhaald wordt door de baatbelasting. Niet alle kosten van werkzaamheden mogen via de baatbelasting worden verhaald. Dat geldt ondermeer voor kosten van onderhoud. Wanneer de gemeente ten onrechte kosten die niet verhaald mogen worden toch meeneemt in de baatbelasting heeft dat niet tot gevolg dat de baatbelastingverordening in haar geheel onverbindend is. Het in de verordening opgenomen tarief is onverbindend voor zover daardoor het in het bekostigingsbesluit gestelde maximum wordt overschreden. Aan overschrijding van het maximum zijn geen verdergaande rechtsgevolgen verbonden dan nodig is om de in het bekostigingsbesluit gelegen waarborg tot zijn recht te doen komen, aldus de Hoge Raad. Dat geldt niet alleen als het maximum in het bekostigingsbesluit is vastgesteld op een bepaald bedrag, maar ook als het maximum is uitgedrukt in een percentage van de kosten van de te treffen voorzieningen.