De eigenaar van een woonhuis gaf aan zijn ouders voor onbepaalde tijd het gebruiksrecht van de woning. De ouders moesten de kosten van gas, water en licht betalen en een vergoeding van ƒ 600 per maand. De waarde van de woning bedroeg ten minste ƒ 1,4 miljoen. De financiële positie van de ouders was niet zodanig dat zij hulpbehoevend waren. Het verstrekken van het gebruiksrecht kon daarom niet worden aangemerkt als voldoening door de zoon aan de wettelijke onderhoudsverplichting ten opzichte van zijn ouders. De overeenkomst kon ook niet worden aangemerkt als voldoening aan een natuurlijke verbintenis. Door een onteigeningsprocedure hadden de ouders hun woning moeten verlaten, maar dat was geen reden om hen tegen betaling van een bescheiden bedrag het gebruiksrecht te geven van een duur woonhuis. Volgens Hof Arnhem was er sprake van een als schenking aan te merken bevoordeling van de ouders door hun zoon. De inspecteur had ter zake van deze schenking terecht schenkingsrecht geheven bij de ouders.