<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De gemeente Nijmegen legde aanslagen in de onroerende zaakbelasting op aan een bedrijf dat diensten aanbood aan eigenaren van leegstaande onroerende zaken. De dienstverlening bestond uit het voorkomen dat de leegstaande onroerende zaken werden vernield of gekraakt. Volgens de met de eigenaren gesloten overeenkomsten waren alle kosten van de onroerende zaak, zoals belasting en aansluitingen op en gebruik van nutsvoorzieningen voor de eigenaar. Verder moest de eigenaar de onroerende zaak geschikt maken voor bewoning door sanitaire voorzieningen en een keukenblok aan te brengen en te zorgen voor verwarming. Het bedrijf zorgde vervolgens voor bewoning door zogenaamde oppassers, die aan het bedrijf een vergoeding betaalden. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">&nbsp;</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Volgens Hof Arnhem was steeds sprake van één onroerende zaak, die als woning werd gebruikt. Dat oordeel van het hof is volgens de Hoge Raad juist.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Het hof was verder van oordeel dat de waarde van de delen van de onroerende zaken die op de waardepeildatum niet in gebruik waren, moest worden toegerekend aan de delen die als woning dienden. Dat oordeel is volgens de Hoge Raad niet juist. De leegstaande gedeelten van de onroerende zaken die niet aan de oppassers voor bewoning waren toegewezen, waren niet in gebruik en dienden niet in hoofdzaak tot woning. Nu moet nog onderzocht worden of het bedrijf als gebruiker van de onroerende zaken kan worden aangemerkt. Uitgangspunt daarbij is dat de onroerende zaken niet in hoofdzaak tot woning dienen.</P>