Tijdens een faillissement waren zowel de curator als de bestuurder van een BV bevoegd om bezwaar te maken tegen de aan de BV opgelegde aanslagen. De curator diende geen bezwaarschriften in. Hij deelde de bestuurder van de BV niet mee, dat hij geen bezwaar had gemaakt. Na verloop van tijd diende de bestuurder van de BV alsnog bezwaarschriften in. Die werden wegens termijnoverschrijding niet-ontvankelijk verklaard. Naar het oordeel van de Hoge Raad was dat terecht. Het enkele feit, dat de bestuurder van de BV als hij had geweten dat de curator geen bezwaar had ingediend, zelf (tijdig) bezwaar zou hebben gemaakt leidt er niet toe, dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is.