De gemeente Apeldoorn kent een forensenbelasting. Dat is een belasting die wordt geheven van mensen die niet in de gemeente wonen maar daar wel voor tenminste 90 dagen per jaar de beschikking hebben over gemeubileerde woonruimte. Volgens de gemeentelijke belastingverordening geldt de WOZ-waarde als maatstaf van heffing. De gemeente hanteerde voor de forensenbelasting in een geval waarin de WOZ-waarde abusievelijk te laag was vastgesteld de werkelijke waarde van de vakantiewoning. Hof Arnhem verlaagde de aanslag forensenbelasting. De gemeente ging in cassatie tegen de uitspraak van het Hof en stelde zich daarbij op het standpunt dat voor de woning geen WOZ-waarde was vastgesteld omdat in de beschikking alleen de waarde van de ondergrond in aanmerking was genomen. De Hoge Raad wees dat standpunt af. De woning en de ondergrond vormen voor de toepassing van de Wet WOZ één onroerende zaak. Voor die onroerende zaak is bij beschikking een heffingsmaatstaf voor de onroerende zaakbelastingen vastgesteld. Die heffingsmaatstaf geldt daarmee als de heffingsmaatstaf voor de forensenbelasting, ook al is abusievelijk enkel de waarde van de ondergrond van de woning in aanmerking genomen.