Het UWV heeft de bevoegdheid om bedragen aan fooien voor bepaalde (groepen) werknemers forfaitair vast te stellen. Ook kan het UWV bepalen, dat een bedrag aan fooien niet tot het loon behoort. Het UWV heeft van die bevoegdheid gebruik gemaakt door het vaststellen van het zogenaamde Fooienbesluit. Onder verwijzing naar het Fooienbesluit 1989 heeft het UWV premies voor de werknemersverzekeringen nageheven van de exploitant van een snackbar. Het Fooienbesluit 1989 gaat uit van de veronderstelling dat een werknemer die een lager loon ontvangt dan het voor hem geldende minimum CAO-loon fooien ontvangt voor tenminste het verschil tussen dit minimum CAO-loon en het van de werkgever ontvangen loon. Deze bepaling gold voor al het personeel dat onder de CAO voor de horeca viel, behalve voor het administratieve personeel. In het Fooienbesluit 2002 is uitdrukkelijk bepaald dat de hiervoor genoemde regeling alleen geldt voor het bedienende personeel. De Centrale Raad van Beroep vernietigde daarom de correctienota over 2002 voor zover deze betrekking had op het keukenpersoneel. Het keukenpersoneel viel weliswaar onder de CAO horeca en verdiende in de gecontroleerde periode minder dan het minimumloon waar het personeel volgens de CAO recht op had, maar volgens de Centrale Raad van Beroep valt keukenpersoneel niet onder het bedienende personeel van een onderneming waarin horeca-activiteiten worden verricht.