Een langlopende procedure had betrekking op een naheffingsaanslag BPM wegens het door de importeur niet in de aangifte opnemen van door dealers vóór de registratie van de kentekens aangebrachte accessoires. De inspecteur had de naheffingsaanslag bepaald aan de hand van de uitkomsten van een door hem gehouden steekproef. De resultaten daarvan had hij geëxtrapoleerd naar andere tijdvakken dan het onderzochte tijdvak. Volgens Hof Amsterdam moest de inspecteur aannemelijk maken dat de naheffingsaanslag niet te hoog was vastgesteld. Dat hield in dat de inspecteur moest bewijzen dat de auto’s waren voorzien van accessoires die ten onrechte niet in de aangifte waren opgenomen. Het Hof vond dat de inspecteur in zijn bewijs was geslaagd door de naheffing te baseren op de steekproef en extrapolatie van de uitkomsten. De Hoge Raad deelde deze opvatting niet. Voldoening van BPM op aangifte geschiedt door een importeur niet op eigen naam maar namens de betrokken kentekenhouders. De constatering dat iemand in gebreke is gebleven om het juiste bedrag aan BPM te voldoen kan slechts geschieden onder aanwijzing van de betreffende kentekenhouder. Een naheffingsaanslag die niet berust op een dergelijke individuele constatering past niet in het systeem van de wet. Een naheffingsaanslag die is berekend door extrapolatie van de resultaten van een steekproef voldoet niet aan de genoemde eis van aanwijzing van de kentekenhouder. Voor zover de naheffingsaanslag berustte op extrapolatie heeft de Hoge Raad de aanslag vernietigd.