De exploitant van een seksclub verricht één dienst die bestaat uit het gelegenheid geven tot het hebben van seks met één van de daar werkzame dames. Dat heeft tot gevolg dat de exploitant als dienstverrichter omzetbelasting moet betalen over de gehele aan de bezoeker in rekening gebrachte vergoeding. In navolging van de rechtbank Arnhem kwam ook Hof Arnhem tot dit oordeel. Dit oordeel is gebaseerd op jurisprudentie van het Hof van Justitie EG, met name het arrest Card Protection Plan. De beoordeling of sprake is van één of meer diensten moet gedaan worden vanuit het gezichtspunt van de klant. Volgens de rechtbank en het Hof komt de klant om seks te hebben met één van de dames. De aanwezigheid van een kamer, schoon beddengoed, handdoeken en condooms vormen voor de klant geen doel op zich. Uit niets blijkt dat de klant de bedoeling heeft om twee afzonderlijke diensten af te nemen (seks en kamerhuur). Dat de exploitant de dienstverrichter is, blijkt uit het feit dat hij de exploitatievergunning van de gemeente heeft en adverteert onder eigen naam en dat de dames zich moeten houden aan de door de exploitant opgestelde huisregels.