De samenloop van de verplichte sociale verzekering in meerdere landen binnen de EU wordt geregeld door EG-verordening 1408/71. Deze verordening geeft regels aan de hand waarvan moet worden vastgesteld van welke staat de sociale zekerheidswetgeving in een bepaalde situatie van toepassing is. Indien in de ene lidstaat werkzaamheden in loondienst en in de andere lidstaat werkzaamheden anders dan in loondienst worden verricht, geldt in principe de wetgeving van de lidstaat waar de werkzaamheden in loondienst worden uitgeoefend. Op deze regel bestaan uitzonderingen. Een daarvan is de situatie waarin in België werkzaamheden anders dan in loondienst worden verricht terwijl in Nederland werkzaamheden in loondienst worden verricht. In die situatie geldt zowel de wetgeving van België als de wetgeving van Nederland. Volgens rechtspraak van het Hof van Justitie EG mogen beide landen alleen premie heffen over het inkomen dat op het eigen grondgebied is verworven. Een in België wonende DGA van een in Nederland gevestigde BV moest over zijn loon uit Nederland premie WAZ betalen. De inspecteur had de verschuldigde premie met toepassing van de gebruikelijkloonregeling berekend over een premie-inkomen van € 38.118. Dat gebruikelijke loon had echter betrekking op alle werkzaamheden van de DGA voor zijn Nederlandse vennootschappen. Van deze werkzaamheden verrichtte de DGA 65% in Nederland en 35% in België. De Nederlandse heffingsbevoegdheid was beperkt tot het premie-inkomen dat betrekking had op de op Nederlands grondgebied uitgeoefende werkzaamheden. Het premie-inkomen bedroeg 65% van € 38.118 (€ 24.776). Hof Den Bosch wees het standpunt van de DGA dat de toepassing van twee stelsels van sociale zekerheid in strijd zou zijn met het EG-recht af. De EG-verordening schrijft onder specifieke omstandigheden dubbele heffingsbevoegdheid voor of staat dubbele heffingsbevoegdheid toe.