De verplichte ziekenfondsverzekering zoals die tot en met 2005 gold vloeide voort uit de wet. De belastingdienst stuurde weliswaar aan ondernemers jaarlijks een verklaring waarin stond of zij al dan niet verplicht verzekerd waren, maar die verklaring deed geen verzekeringsplicht ontstaan. Ondernemers hadden een groot belang bij zekerheid over de vraag of zij verplicht ziekenfondsverzekerd waren. De wetgever schreef daarom de ziekenfondsverklaring verplicht voor. De Hoge Raad erkende de grote belangen bij rechtszekerheid. Volgens de Hoge Raad was het in strijd met de rechtszekerheid om na afloop van een verzekeringsjaar premie te heffen van een ondernemer die niet wist dat hij in dat jaar van rechtswege verplicht verzekerd was omdat hij geen verklaring had ontvangen en die daarom zijn particuliere ziektekostenverzekering had voortgezet.De procedure had betrekking op een ondernemer aan wie de belastingdienst in 2002 een voorlopige aanslag ziekenfondspremie voor het jaar 2000 oplegde. In cassatie oordeelde de Hoge Raad dat de ondernemer terecht als verplicht verzekerd was aangemerkt. Het Hof had echter niet gereageerd op de stelling van de ondernemer dat hij nooit een verklaring ziekenfondsverzekering had ontvangen. Daardoor had hij zijn particuliere verzekering niet stopgezet. Na de ontvangst van de voorlopige aanslag was dat niet meer mogelijk, omdat het betreffende jaar inmiddels verstreken was.