Een bedrijf dat installaties voor de olie- en gaswinning op zee bouwde had een vergunning voor het gebruik van de douaneregeling actieve veredeling met toepassing van het schorsingssysteem. Het bedrijf had een aantal personen gemachtigd om namens het bedrijf onder meer aangifte te doen voor de douane en accijnzen en alles wat daarmee verband hield. Een van de gemachtigden was een douane-expediteur. De douane-expediteur deed in 1996 en in 1997 op eigen naam aangiften tot plaatsing van onderdelen van installaties voor de oliewinning op zee onder de douaneregeling actieve veredeling. Op de aangifteformulieren werd het bedrijf als geadresseerde vermeld en werd verwezen naar de aan het bedrijf verleende vergunning. Na een controle bij het bedrijf stelde de inspecteur zich op het standpunt dat de douaneregeling actieve veredeling in een aantal gevallen niet van toepassing was omdat niet aan de daarvoor geldende economische voorwaarden was voldaan. Er had sprake moeten zijn van een buiten de Europese Gemeenschap gevestigde opdrachtgever, maar de feitelijke opdrachtgever was gevestigd in de Gemeenschap. De inspecteur legde daarom uitnodigingen tot betaling van douanerechten op aan het bedrijf. Hof Amsterdam liet de uitnodigingen tot betaling in stand omdat de douane-expediteur, gelet op de verstrekte machtiging en de vermelding van het bedrijf als degene voor wie de goederen bestemd waren, het bedrijf rechtsgeldig indirect had vertegenwoordigd bij het doen van de aangiften. De Hoge Raad heeft deze uitspraak vernietigd. Het Hof had vastgesteld dat de aangiften waren gedaan door en op naam van de douane-expediteur. Gezien de inhoud van de verstrekte machtiging had de aangever niet gehandeld als vertegenwoordiger van het bedrijf, maar voor eigen rekening. Dit had tot gevolg dat het bedrijf niet als schuldenaar voor de douanerechten kon worden aangewezen. De Hoge Raad heeft de uitnodigingen tot betaling vernietigd.