Als gevolg van een aanrijding raakte een onderneemster arbeidsongeschikt. De verzekeringsmaatschappij van de veroorzaker van het ongeluk betaalde een vergoeding voor het verlies aan arbeidsvermogen. Een dergelijke vergoeding valt in de vermogenssfeer en is niet belast. De inspecteur meende dat de verzekeringsmaatschappij een – belastbare - vergoeding voor gederfde en te derven winst had betaald aan de onderneemster en corrigeerde het aangegeven inkomen. In de gevoerde civiele procedure die uiteindelijk leidde tot de schadevergoeding had de onderneemster volgens de inspecteur uitsluitend gevraagd om vergoeding van inkomensschade. Het bedrag van de schadevergoeding was gelijk aan de contante waarde van de gederfde en te derven inkomsten tot de leeftijd van 65 jaar. Volgens Hof Arnhem was er geen sprake van een te belasten vergoeding van gederfde of te derven winst, maar van een onbelaste vergoeding van vermogensschade. De inspecteur maakte niet aannemelijk dat, in afwijking van de bewoordingen van de overeenkomst, partijen de bedoeling hadden de schade te vergoeden die de onderneemster in haar onderneming had geleden en nog zou lijden. De stelling van de inspecteur dat in de civiele procedure uitsluitend inkomensschade was gevorderd was volgens het Hof niet juist. In de conclusie van eis werd een bedrag gevorderd ter zake van verloren gegaan verdienvermogen. Gezien de blijvende volledige arbeidsongeschiktheid als gevolg van het verkeersongeval en daardoor gedwongen staking van haar onderneming vond het Hof aannemelijk dat de bedoeling van partijen was de schade van het verlies van arbeidsvermogen te vergoeden. De wijze van berekening van de schadevergoeding is niet van belang voor de bepaling van het karakter daarvan. De ontvangen vergoeding was niet belast.