Twee broers waren samen eigenaar van een verhuurde woning. Onder de wet IB 1964 had dat tot gevolg, dat de huuropbrengst bij hen was belast en dat de kosten en lasten in aftrek konden worden gebracht. Aftrekbare kosten werden volgens de wet in aanmerking genomen op het tijdstip dat zij werden betaald of verrekend. In 2000 betaalde een van de broers een rekening van de aannemer voor onderhoudskosten. In geschil was, of de andere broer zijn aandeel in die kosten in aftrek mocht brengen. Hij had namelijk met zijn broer een afspraak gemaakt over de manier waarop zij onderling dergelijke betalingen zouden verrekenen. De inspecteur wilde slechts dat verrekende bedrag in aftrek toelaten. Hof Leeuwarden was het met de zienswijze van de inspecteur niet eens en stond aftrek toe van de helft van de door de broer betaalde kosten. Van belang vond het Hof dat door de betaling aan de aannemer de oorspronkelijke verbintenis tussen de aannemer en de broers als eigenaren van de boerderij teniet was gegaanVolgens de Hoge Raad hadden beide broers een gelijk aandeel in de gemeenschappelijke woning en moest ieder van hen de helft van de schuld aan de aannemer dragen. De ene broer betaalde de schuld aan de aannemer mede voor rekening van de andere broer. Ieder van hen betaalde op dat moment zijn aandeel in de onderhoudskosten en ieder van hen kon zijn aandeel in aftrek brengen op de inkomsten.