Bij een looncontrole bleek dat een werkgever het loon waarover hij in de jaren 1990 tot en met 1994 WAO-premie moest inhouden op een onjuiste wijze had berekend. Op het premieloon van de parttime werknemers werd een te hoge WAO-franchise toegepast waardoor te weinig WAO-premie werd ingehouden en afgedragen. Bij de aanvullende premienota’s werd de WAO-premie niet alleen berekend over het ten onrechte verleende gedeelte van de franchise, maar ook over het voordeel dat de werknemers hadden genoten door de te lage inhouding van WAO-premie op hun loon. De Centrale Raad van Beroep was van oordeel dat dit voordeel uit de dienstbetrekking werd genoten en dus loon vormde in de zin van de Coördinatiewet Sociale Verzekeringen. Gelet op het feitencomplex als weergegeven in het controlerapport was het oordeel van de Centrale Raad van Beroep juist. De toegepaste directe brutering was terecht, omdat de werkgever door zijn handelwijze verhaal op de werknemers van de ten onrechte achterwege gebleven inhoudingen al bij voorbaat had uitgesloten. De bewustheid van een bevoordeling bij de werkgever of de werknemer is daarvoor niet vereist.