De Centrale Raad van Beroep heeft in een aantal uitspraken de opvatting van het UWV dat er tussen de exploitant van een erotische massagesalon en de masseuses dienstbetrekkingen bestonden onderschreven. Voor het bestaan van een dienstbetrekking moet er een gezagsverhouding bestaan, moet er de verplichting zijn tot persoonlijke arbeidsverrichting en moet er loon worden betaald. De gezagsverhouding bleek uit de sturing en het toezicht van de exploitant, onder meer door het vooraf kenbaar maken van naar soort massage uitgesplitste richtprijzen en de inroostering met verschillende diensten die begonnen op vastgestelde tijden. De exploitant presenteerde zich zowel voor werving van klanten als van masseuses naar buiten toe als massagesalon en had een vergunning voor de exploitatie van een seksinrichting als kern van de bedrijfsvoering. Volgens de Centrale Raad van Beroep was ook sprake van verplichte persoonlijke arbeidsverrichting. Gelet op het specifieke karakter van het werk was willekeurige vervanging van een masseuse zonder enige invloed van de exploitant niet denkbaar. De betalingen aan de masseuses voor hun diensten vormden de tegenprestatie voor verrichte arbeid.