Een in Nederland gevestigde BV had een belang van 20 % in een in de VS gevestigde limited, een rechtspersoon naar het recht van de staat Delaware. In de VS geldt een dergelijke limited fiscaal als transparant. De limited wordt dus niet zelf onderworpen aan belastingheffing. Dit gebeurt bij de participanten. De BV merkte de limited in Nederland ook aan als fiscaal transparant en verantwoordde steeds 20 % van de resultaten van de limited in haar belastbare winst onder aftrek van alle kosten en lasten, inclusief de door de BV aan haar moedermaatschappij betaalde rente. De belastingdienst merkte de limited aan als een kapitaalvennootschap die niet in aanmerking kwam voor toepassing van de deelnemingsvrijstelling omdat de limited in de VS niet was onderworpen aan een winstbelasting. Ook had de BV volgens de inspecteur geen recht op aftrek van kosten in verband met de deelneming. Hof Amsterdam verklaarde de over de jaren 1998 tot en met 2000 door de BV ingestelde beroepen ongegrond. Voor het Hof was ondermeer in geschil of de limited voor (Nederlandse) fiscale doeleinden transparant was of een vennootschap waarvan het kapitaal in aandelen is verdeeld. In dat laatste geval zou de opvatting van de inspecteur juist zijn en zou in Nederland de deelnemingsvrijstelling niet van toepassing zijn wegens ontbreken van onderworpenheid aan Amerikaanse winstbelasting. De beperking van de kostenaftrek geldt ook bij participaties die geen deelneming zijn wegens ontbreken van onderworpenheid. Daarom had de BV er belang bij om de limited aan te merken als een vennootschap waarvan het kapitaal niet in aandelen is verdeeld. De Hoge Raad onderschreef het oordeel van het Hof dat de limited voor Nederlandse fiscale doelen niet transparant is. Dat gold ook voor het oordeel van het Hof dat er tussen de BV en de limited een band was die als een deelneming gold.