Een landbouwer voldeed niet aan de verplichting om tijdig aangifte te doen voor de bestemmings-, fosfaat- en stikstofheffing. Voor het doen van aangifte voor de drie genoemde heffingen moet één aangiftebiljet worden ingevuld. Evenmin voldeed de landbouwer aan de verplichting om de verschuldigde heffingen op aangifte te voldoen. De verplichting om aangifte te doen en de verplichting om de heffing te betalen zijn afzonderlijke verplichtingen. In totaal ging het dus om zes verzuimen die volgens de wet afzonderlijk kunnen worden beboet. Schuld of opzet is niet nodig voor een verzuimboete. Volgens de Hoge Raad moet een boete in verhouding zijn met de ernst van de gedraging die tot het opleggen van de boete heeft geleid. Wanneer voor meerdere heffingen één aangiftebiljet moet worden gebruikt mag het totaalbedrag van de boeten niet hoger zijn dan de boete voor één verzuim. In bijzondere omstandigheden kan daarvan worden afgeweken. Volgens Hof Arnhem geldt dit niet alleen voor het doen van aangifte maar ook voor de daaruit voortvloeiende betalingsverplichtingen. Omdat het betalen van bedragen zonder het doen van de bijbehorende aangiften zich in de praktijk niet of nauwelijks zal voordoen behandelde het Hof het niet doen van aangifte en het niet betalen van de verschuldigde bedragen als met elkaar samenhangende gedragingen. Op grond daarvan verlaagde het Hof de boete tot een totaalbedrag van € 4.500. Dat was het bedrag dat hoorde bij het niet tijdig betalen van een verschuldigde heffing. Vanwege de termijn die was verstreken sinds het opleggen van de boeten tot het doen van deze uitspraak verminderde het Hof de boete met 20% daarvan tot € 3.600.