Er bestaat een regeling die vrijstelling verleent van gemeentelijke belastingen aan medewerkers van diplomatieke diensten en van internationale organisaties. Deze vrijstelling geldt ook voor buitenlandse militairen, zoals NAVO-personeel en hun gezinsleden, maar niet voor Nederlanders of voor mensen die duurzaam verblijf houden in Nederland. De vraag was of deze vrijstelling gold voor een echtpaar met de Amerikaanse nationaliteit, dat sinds 1989 in Nederland woonde. Een van de echtgenoten werkte als lerares bij een school voor NAVO-personeel. Het echtpaar beschikte over een verblijfsvergunning met de aantekening “verblijf als NAVO-vreemdeling”. De discussie over de vrijstelling was toegespitst op de uitleg van het begrip duurzaam verblijf. Volgens de gemeentelijke heffingsambtenaar is sprake van duurzaam verblijf als iemand langer dan 10 jaar in Nederland woont. Volgens Hof Den Bosch moest het begrip "duurzaam verblijf" worden uitgelegd conform het NAVO Statusverdrag omdat het hier NAVO-personeel betrof. De echtgenote behoorde tot de civiele dienst van de Amerikaanse krijgsmacht in Nederland. Volgens de definitie in het NAVO Statusverdrag kan een persoon, die duurzaam verblijft in Nederland niet behoren tot die civiele dienst. Volgens het Hof betekent dit dat de echtgenote, zolang zij onderdeel uitmaakt van de civiele dienst van de Amerikaanse krijgsmacht in Nederland, geacht wordt niet duurzaam in Nederland te verblijven, ook niet wanneer zij al meer dan 10 jaar in Nederland woont.