Met ingang van 1 januari 2000 bevat de Wet belastingen op milieugrondslag een belasting op leidingwater (BOL). De BOL wordt geheven bij de levering van leidingwater via een aansluiting aan de verbruiker over een maximale hoeveelheid van 300 m3 per 12 maanden per aansluiting. In een procedure voor Hof Arnhem was de aan de exploitant van een vakantiepark opgelegde aanslag BOL onderwerp van discussie. Het park bestond onder meer uit 200 vaste staanplaatsen voor stacaravans en 33 bungalows. De staanplaatsen voor de stacaravans en de bungalows waren aangesloten op het eigen waterdistributienet. Het park was niet aangesloten op het externe distributienet van het waterleidingbedrijf, maar maakte gebruik van grondwater. De vraag was over hoeveel aansluitingen het park beschikte. Een aansluiting houdt in dat een onroerende zaak volgens de wet WOZ is verbonden met het distributienet van een waterleidingbedrijf of van een afzonderlijke watervoorziening, waaruit leidingwater aan de verbruiker wordt geleverd. De inspecteur meende dat alle stacaravans en bungalows individuele onroerende zaken waren die over een eigen aansluiting beschikten. De exploitant van het park was van mening dat de stacaravans niet onroerend waren. Hof Arnhem vond niet van belang of de stacaravans zelf roerend of onroerend waren, omdat de vaste staanplaatsen zelf al onroerende zaken waren volgens de wet WOZ. Omdat de staanplaatsen bij verschillende personen in gebruik waren vormden zij geen samenstel in de zin van de wet WOZ en was er per vaste staanplaats sprake van een aansluiting. De bungalows werden niet verhuurd aan vaste gebruikers maar werden volgtijdelijk beschikbaar gesteld aan wisselende huurders. Naar het oordeel van het Hof moest dat worden aangemerkt als gebruik door de exploitant van het park. De bungalows vormden wel een samenstel omdat zij in eigendom en in gebruik waren bij dezelfde persoon. De bungalows vormden voor de heffing van de BOL één aansluiting. Het Hof verminderde de opgelegde naheffingsaanslag dienovereenkomstig.