Voor in het buitenland geworven werknemers met bijzondere kwaliteiten en daarbij behorende inkomensniveaus kent de Nederlandse belastingwetgeving een bijzondere regeling, die een deel van het bruto inkomen als onbelaste kostenvergoeding aanmerkt. Deze zogenaamde 30%-regeling (in het verleden 35%-regeling) was volgens Hof Leeuwarden niet van toepassing op een buitenlandse beroepsvoetballer, van wie niet kwam vast te staan, dat hij beschikte over bijzondere kwaliteiten die in Nederland moeilijk te vinden zijn. Ook werd niet duidelijk of hij in het buitenland meer verdiende dan thans in Nederland. Gezien zijn bruto salaris, dat ver onder het gemiddelde inkomen van beroepsvoetballers in de eredivisie lag, waren zijn kwaliteiten kennelijk niet zo bijzonder. De Hoge Raad heeft het beroep in cassatie van de voetballer afgewezen.