Ter beëindiging van een discussie tussen de inspecteur en een belastingplichtige wordt nogal eens een zogenaamde vaststellingsovereenkomst gesloten. Aan een dergelijke overeenkomst zijn partijen gebonden tenzij een van hen zich beroept op een omstandigheid waardoor de overeenkomst niet geldig zou zijn. Een belastingplichtige die een dergelijke, door de inspecteur opgestelde, overeenkomst had ondertekend, beriep zich op een dergelijke omstandigheid. De overeenkomst was opgesteld na een gesprek waarbij de adviseur van de belastingplichtige niet aanwezig was. De inspecteur had de adviseur geen afschrift van de overeenkomst toegestuurd. Volgens de belastingplichtige handelde de inspecteur in strijd met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur door hem aan het in afwezigheid van de adviseur gesloten compromis te houden. De rechtbank vond dat de belastingplichtige voldoende tijd had gehad om na de ontvangst van het compromisvoorstel met zijn adviseur overleg te plegen. Desgevraagd gaf de belastingplichtige toe dat hij het nog steeds eens was met de vaststellingsovereenkomst. Naar het oordeel van de rechtbank was de vaststellingsovereenkomst rechtsgeldig. Volgens de rechtbank was de belastingplichtige verantwoordelijk voor het al dan niet raadplegen van zijn adviseur over de voorgestelde vaststellingsovereenkomst.