<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Een ondernemer heeft in het algemeen de keuze om zaken die hij voor zijn bedrijf gebruikt, tot zijn ondernemingsvermogen of tot zijn privévermogen te rekenen. De redelijkheid bepaalt de grens van de keuzevrijheid van de ondernemer: soms behoren zaken verplicht tot het privé- of het ondernemingsvermogen.</P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN style="mso-spacerun: yes">&nbsp;</SPAN></P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">Een landbouwer kocht in het jaar 2000 een perceel cultuurgrond van ruim <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:metricconverter w:st="on" ProductID="10 ha">10 hectare</st1:metricconverter>. Twee hectare merkte hij aan als privévermogen, de rest was ondernemingsvermogen. De landbouwer verzocht de gemeente om wijziging van het bestemmingsplan, zodat hij op het perceel een bedrijfswoning zou kunnen vestigen. Ruim een jaar later vroeg de landbouwer een vergunning voor de bouw van een woning met bedrijfsruimte op het privéperceel. De gemeente verleende de gevraagde vergunning. De vraag was of de bouwvergunning verplicht ondernemingsvermogen was en zo ja, of de landbouwer de vergunning in verband met de bouw van het woonhuis en de schuur op de privégrond aan zijn ondernemingsvermogen heeft onttrokken. </P>
<P style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt">De inspecteur was van menig dat de landbouwer de bouwvergunning als particulier niet had kunnen krijgen. Hof Amsterdam oordeelde dat&nbsp;het benadrukken van de noodzaak van de bouw van een bedrijfswoning voor het bedrijf bij de aanvraag van de bouwvergunning niet meebrengt dat de bouwvergunning tot het ondernemingsvermogen moest behoren. Volgens het hof was het moeilijk om de bouwvergunning los te zien van het perceel grond waarop de bouwvergunning betrekking heeft. Daarom vond het hof dat de landbouwer de verkregen bouwvergunning tot zijn privévermogen mocht rekenen.</P>