De Wet op de Omzetbelasting maakt onderscheid tussen diensten en leveringen. Alle prestaties die een ondernemer tegen een vergoeding verricht en die geen levering van een goed inhouden zijn diensten. Een ondernemer moet de omzetbelasting berekenen over de vergoeding. Een woningstichting bracht aan woningzoekenden bij inschrijving een bedrag van € 10 in rekening. Inschrijving als woningzoekende was een voorwaarde om een woning van de stichting te kunnen huren. Volgens de rechtbank is dat een dienst, namelijk het aan de woningzoekenden tegen betaling het recht verlenen om een huurovereenkomst te kunnen aangaan. De vraag is of deze dienst apart moet worden beoordeeld of opgaat als een bijkomstige dienst in de hoofdprestatie van de woningstichting. Volgens rechtspraak van de Hoge Raad is dat laatste aan de orde als de onderdelen functioneel sterk met elkaar verbonden zijn of als een van die onderdelen de andere onderdelen overheerst. Anderzijds is het niet de bedoeling om wat economisch gesproken één dienst is kunstmatig uit elkaar te halen. De rechtbank was van oordeel dat sprake was van een bijkomende prestatie die wegviel in de hoofdprestatie van de woningstichting. Woningzoekenden betaalden de vergoeding voor de inschrijving alleen maar om een huurovereenkomst te kunnen sluiten. De inschrijving als zodanig had geen zelfstandige betekenis als er uiteindelijk geen huurovereenkomst werd gesloten.