Als moment van betaling geldt volgens de wet op de inkomstenbelasting het tijdstip waarop bedragen zijn betaald, verrekend of rentedragend zijn geworden. Dat maakt het mogelijk om uitgaven of inkomsten in een ander jaar te laten vallen. Daarbij moet wel goed op de eisen van de wet worden gelet. Een directeur grootaandeelhouder was per 1 januari 1998 een bedrag aan rente over een opgenomen lening schuldig aan zijn BV. Per 31 december 1997 werd, in verband met de ingevoerde aftrekbeperking voor persoonlijke verplichtingenrente, dat bedrag bij de schuld geboekt resp. in zijn rekening-courantverhouding verwerkt. Aftrek in 1997 werd geweigerd, omdat geen sprake was van betaling in 1997 en de bedragen niet rentedragend waren geworden. Volgens de leningovereenkomst waren zij dat pas met ingang van 1 januari 1998. De aftrek viel dus in 1998 en niet in 1997.