In een procedure voor Hof Amsterdam was in geschil of de aanslag vennootschapsbelasting over een jaar tijdig was opgelegd. Volgens de wet moet de aanslag binnen drie jaar na het kalenderjaar waarop deze betrekking heeft zijn opgelegd. De driejaarstermijn wordt verlengd met de termijn van uitstel voor het indienen van de aangifte. Bepalend voor het antwoord op de vraag of de aanslag binnen de driejaarstermijn is opgelegd is de dagtekening van het aanslagbiljet. Anders wordt dit als het aanslagbiljet na de datum van dagtekening ter post is bezorgd. In dat geval komt de datum van terpostbezorging in plaats van de dagtekening van de aanslag, tenzij de belastingplichtige binnen de driejaarstermijn op de hoogte was van de (eerste) verzending van het aanslagbiljet. Het Hof is van oordeel, dat de aanslag in deze procedure niet is opgelegd binnen de driejaarstermijn. Door een fout in de automatisering van de belastingdienst was de aanslag niet geprint en dus niet verstuurd. Enige tijd later werd de aanslag alsnog geprint en verzonden. De dagtekening van het biljet bleef op de oorspronkelijke datum gehandhaafd. Het Hof hechtte geen belang aan een brief van de inspecteur aan de belastingplichtige, waarin hij heeft medegedeeld dat hij een correctie op de aangifte heeft aangebracht en dat hij het belastbare bedrag heeft vastgesteld, omdat in die brief niets over de verzending van een aanslagbiljet wordt gezegd. Het Hof heeft de aanslag vernietigd en geoordeeld dat de voorlopige aanslagen moeten worden terugbetaald onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad. In dat arrest heeft de Hoge Raad beslist dat het niet in overeenstemming met het stelsel van de wet is dat een voorlopige aanslag iets anders is dan een formele grondslag voor vooruitbetalingen op een nog op te leggen definitieve aanslag. Dat karakter is niet veranderd door de latere invoering van bezwaar en beroep tegen voorlopige aanslagen, aldus het Hof.