De directeur en enig aandeelhouder van een BV was eigenaar van een pand, dat hij gedeeltelijk verhuurde aan een commanditaire vennootschap. De DGA was een van de commanditaire vennoten. Als zekerheid voor een lening door een bank sloot de DGA een borgtochtovereenkomst, waarbij hij zich als borg verbond voor een bedrag van ten hoogste ƒ 250.000. In 1999 werd hij aangesproken voor een bedrag van ƒ 200.000. De BV van de DGA had in haar aangifte 1999 een buitengewoon resultaat aangegeven van ƒ 200.000 als de last uit hoofde van de borgstellingsakte van de DGA. De inspecteur accepteerde deze last niet. In geschil was of de BV commanditair vennoot in de CV was en zo ja, of zij de borgstellingsbetaling door de DGA ten laste van haar belastbare winst over het jaar 1999 kon brengen. Naar het oordeel van Hof Amsterdam was de BV geen commanditair vennoot. Uit geen enkel stuk bleek de betrokkenheid van de BV bij de CV. Daarom had de inspecteur terecht het verlies lager vastgesteld dan aangegeven.