Tegelijk met het ambtshalve vaststellen van de aanslagen vennootschapsbelasting 1997 en 1998 stelde de inspecteur het verlies over deze jaren bij beschikking vast op nihil. De BV maakte bezwaar tegen de aanslagen. De inspecteur verlaagde deze, maar veranderde niets aan de verliesbeschikkingen, ondanks dat de BV inmiddels aangiften had ingediend die uitkwamen op miljoenenverliezen. Hof Amsterdam was van oordeel dat de beroepen van de BV geen betrekking hadden op voor beroep vatbare uitspraken van de inspecteur inzake de vaststelling van de verliezen over de jaren 1997 en 1998. Het Hof liet in het midden of de bezwaren tegen de aanslag als een bezwaar tegen de verliesvaststellingsbeschikking konden worden aangemerkt en onderzocht niet of de BV wellicht op een later tijdstip bezwaar tegen de verliesvaststellingsbeschikkingen had gemaakt. Het Hof verklaarde de beroepen van de BV niet ontvankelijk. De Hoge Raad heeft deze uitspraken vernietigd. Behoudens bijzondere omstandigheden moet een bezwaar tegen een aanslag worden opgevat als een bezwaar tegen een verliesvaststelling van dat jaar. Wanneer het bezwaar gemotiveerd is met een stuk waarin een verlies is vermeld staat buiten twijfel dat tevens bezwaar is gemaakt tegen de vaststelling van het verlies.